divendres, 19 de novembre del 2010



Un cadell ha nascut en aquest món;
borda, bup-bup i miola, marrameu.
No és de color blau ni un gripau,
el felí caní, el nostre Gat i Gos.
Gat i Gos.
Gat i Gos.
Ben sol al món és el nostre
Gat i Gos.

Pels camins i per les ciutats,
cap bestiola no ha pogut caçar.
Han d'anar pertot arreu completament d'acord,
caminar ben junts per entonar la cançó.
Gat i Gos
Gat i Gos
Ben sol al món és el nostre
Gat i Gos.
Gat i Gos.
Gat i Gos.
Ben sol al món és el nostre

Gat i Gos.


dimarts, 9 de novembre del 2010

Gracias por los ánimos, los consejos. Pero de verdad, si te digo que no hace falta, déjalo. Parece que quieras todo lo contrario a lo que predicas. No entiendo cómo puedes decir eso. Gracias por escuchar cuando tengo cosas que decir. Gracias por hablar encima de mis palabras y por voltearlas como a ti te viene en gana.
No es necesario que te esfuerces, porque creo que ahora soy yo quien no quiere escuchar más. Y parece que todo se vuelva difuso y que mis nervios y mis preocupaciones, por si fueran pocos, necesitan comentarios de este tipo.
Gracias, gracias a todo esto. Y gracias por insinuarme que mi vida es una mierda.

Todo y con eso, sigo buscando el sentido irónico.